FLUTTER.NL

Galaten 6:14
“Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus, onze Heer, waardoor de wereld voor mij is gekruisigd en ik voor de wereld.”

Je hoeft niet een heleboel te weten in je leven om uiteindelijk een groot verschil te kunnen maken. Maar je moet een aantal belangrijke dingen weten en dan bereid zijn om ervoor te leven en te sterven. De mensen die een blijvend verschil maken in deze wereld zijn niet de mensen die een heleboel dingen hebben onder de knie hebben gehad, maar die onder de indruk zijn geweest van een aantal geweldige dingen.

Als je wilt dat je leven telt, als je het effect van de kiezelstenen die je op het water gooit wilt zien uitgroeien tot grote golven die de einden van de aarde bereiken en door de eeuwen heen de eeuwigheid inrollen, hoef je geen groot EQ of IQ te hebben; je hoeft er niet goed uit te zien of rijk te zijn; je hoeft niet uit een goede familie of van een goede school te komen. Je moet een aantal geweldige, majestueuze, onveranderlijke, duidelijke, simpele en glorieuze dingen weten en er door in vuur en vlam worden gezet.

Maar ik weet dat niet iedereen die dit hoort en leest wil dat zijn leven een verschil maakt. Er zijn honderden mensen zoals jullie – het maakt je niet uit of je een blijvend verschil maakt voor iets geweldigs, je wilt gewoon dat mensen jou aardig vinden. Als mensen je gewoon tof vinden, dan ben je tevreden. Of als je gewoon een goede baan zou kunnen hebben met een leuke vrouw en een paar mooie kinderen en een mooie auto en lange weekenden en een paar goede vrienden, een leuk pensioen en een snelle, gemakkelijke dood zonder hel – als je dat zou kunnen hebben (min God) – zou je tevreden zijn. DAT is een tragedie in de maak.

Drie weken geleden hoorden we in onze kerk dat Ruby Eliason en Laura Edwards beiden zijn gestorven in Cameroon. Ruby was meer dan 80 jaar oud. Heel haar leven single, ze gaf zichzelf voor één geweldig ding: Om Jezus Christus bekend te maken onder onbereikte volken, de armen, de zieken. Laura was een weduwe, dokter, meer dan 80 jaar oud en ze diende aan Ruby’s zij in Cameroon. De remmen van de auto deden het niet, de auto schoot in het ravijn en beiden waren ze op slag dood. En ik vroeg mijn mensen: was dat een tragedie? Twee levens, gedreven door één visie, die zich inzetten voor de glorie van Jezus Christus door onzelfzuchtig voor de armen op te komen – twee decennia nadat bijna al hun Amerikaanse tegenhangers met pensioen zijn gegaan om hun levens te verspillen aan kleinigheden in Florida of Nieuw Mexico. Nee. Dat is geen tragedie. Dat is iets geweldigs.

Ik zal je vertellen wat een tragedie is. Ik zal je voorlezen uit de Reader’s Digest (Febr. 2000, p.98) wat een tragedie is: “Bob en Penny…namen vijf jaar geleden vervroegd pensioen van hun banen in het Noordoosten toen hij 59 en zij 51 was. Nu leven ze in Punta Gorda, Florida, waar ze ronddobberen op hun 9 meter lange jacht, softbal spelen en schelpen verzamelen.” De American Dream: kom aan het einde van je leven – dat ene leven wat je hebt – en laat het laatste grote werk dat je doet voordat je voor je Schepper staat zijn “Ik heb schelpen verzameld. Kijk naar mijn schelpen.” DAT is een tragedie. En mensen vandaag geven miljoenen dollars uit om jullie er toe te brengen die tragische droom te omhelzen. En ik krijg hier veertig minuten om jullie dringend te vragen: doe het niet, begin er niet aan.

Vergooi je leven niet. Het is zo kort en waardevol. Ik ben opgegroeid in een gezin waar mijn vader zichzelf inzette als evangelist om het evangelie van Jezus Christus te brengen aan hen die verloren zijn. Hij had één groot brandend verlangen: het evangelie brengen. Er hing een plaat in onze keuken in al die jaren dat ik opgroeide. Nu hangt hij in onze woonkamer. Ik heb er bijna dagelijks naar gekeken, ongeveer 48 jaar lang. Er staat op: “Maar één leven, ’t zal spoedig over wezen. Alleen wat gedaan is voor Christus zal blijven.”

Ik ben hier vandaag als vader. Ik ben 54 jaar oud en heb vier zonen en één dochter: Karsten is 27, Benjamin 24, Abraham is 20, Barnabas 17 en Talitha is vier jaar oud. Er zijn maar weinig dingen die me meer bezig houden dan het verlangen dat mijn opgroeiende zonen hun leven niet zullen verspillen voor een beetje succes.

Daarom kijk ik naar jullie als zonen en dochters en smeek ik het je als vader – misschien de vader die je nooit hebt gehad, of de vader die nooit een droom had voor jou zoals ik die heb en God die heeft. Of de vader die een droom HEEFT voor jou, maar waarbij het allemaal gaat om geld en status. Ik kijk naar jullie als zonen en dochters en smeek je: laat je leven tellen voor iets geweldigs en voor de eeuwigheid. Zet daarvoor alles op alles. Doorkruis het leven niet zonder een passie.

Eén van de redenen waarom ik van deze Passion 98 en Passion 99 en Eenheidsdag heb gehouden is dat de 268 verklaring zo helder weergeeft waar het in mijn leven om gaat. Deze verklaring is gebaseerd op Jesaja 26:8 waarin staat: “Ook wij verlaten ons op u, HEER:
wij gaan de paden van uw recht. Wij richten ons op uw naam, naar u gaat ons verlangen uit.” Hier gaat het niet alleen over een lichaam, maar ook over een ziel. En niet alleen over een ziel, maar over een ziel met passie en verlangen. Hieruit spreekt niet slechts een verlangen uit om geliefd te worden of voor softbal en schelpen, hier spreekt een verlangen uit voor iets geweldig groots en onuitsprekelijk moois en ongelofelijk waardevols en oneindig gelukkigs – de naam en de glorie van God – “Wij richten ons op uw naam, naar u gaat ons verlangen uit.”

Dit is wat ik uitleef en wat ik wil kennen, dit is wat ik wil ervaren. De omschrijving van de missie van mijn leven en de kerk die ik dien is: “Wij bestaan – ik besta – om een passie te verspreiden voor de heerschappij van God in alle dingen, voor de vreugde van alle mensen.”

Je hoeft het niet net zo te verwoorden als ik of als je eigen voorganger; maar wat je ook doet, vind je passie en zoek je eigen manier om het uit te leven en er voor te kunnen sterven. Zo maak je een verschil dat blijvend is. Zo zal je zijn als de apostel Paulus. Niemand had een meer eensgezinde visie voor zijn leven dan Paulus. Hij kon dat op verschillende manier verwoorden.

Handelingen 20:24: “Ik hecht echter niet de minste waarde aan het behoud van mijn leven, als ik mijn levenstaak maar kan voltooien en de opdracht uitvoeren die ik van de Heer Jezus ontvangen heb: getuigen van het evangelie van Gods genade.”

Eén ding dat telde: de eindstreep halen, mijn wedstrijd lopen.

Filippenzen 3:7-8: “Maar alles wat mij winst was, heb ik om Christus’ wil schade geacht. 8 Sterker nog, alles beschouw ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Omwille van hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde Christus winnen. Voorzeker, ik acht zelfs alles schade, omdat de kennis van Christus Jezus, mijn Here, dat alles te boven gaat. Om zijnentwil heb ik dit alles prijsgegeven en houd het voor vuilnis, opdat ik Christus moge winnen.”

Hoe kan ik u helpen? Hoe kan ik vandaag door God worden gebruikt om in u die ene passie te laten ontluiken voor die werkelijkheid die u zal bevrijden van kleine dromen en u uit zal zenden naar de einden van deze aarde?

Het antwoord, denk ik, dat de Heer mij gaf was: neem hen mee naar één vers in de bijbel dat zo dicht mogelijk bij het hart ligt van waar het om gaat en leg uit wat Paulus daar wil zeggen.

Dat vers is Galaten 6:14: “Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus, onze Heer, waardoor de wereld voor mij is gekruisigd en ik voor de wereld.”

Of, om het positief neer te zetten: roem alleen in het kruis van Jezus Christus. Dat is een eenvoudig idee. Dat is één doel, één passie. Alleen roemen in het kruis van Christu
s. Dat woord kan worden vertaald met ‘verheugen in’ of ‘verheffen in’. Laat je alleen voorstaan op het kruis van Christus. Verheug je alleen in het kruis van Christus. Paulus zegt, ‘laat dit je enige passie zijn, je enige roem en vreugde. Laat op dit geweldige moment vandaag, One Day genoemd, het enige zijn dat je lief hebt, het enige dat je koestert, het enige waar je je in verheugt en in roemt, laat dat het kruis van Jezus Christus zijn.

Dat is schokkend om twee redenen.

1.Eén daarvan is dat het is alsof je zegt: laat je alleen voorstaan op de electrische stoel. Verheug je alleen in de gaskamer. Roem alleen in de dodelijke injectie. Laat je enige roem en vreugde de strop zijn. “Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus.” Geen enkele executiemethode die ooit is ontworpen was gewelddadiger dan de kruisdood. Het was verschrikkelijk. Je zou nooit in staat zijn om dat kunnen bekijken – niet zonder te schreeuwen en te huilen om wat er gebeurt. Laat dit de enige passie van je leven zijn.
2.Dat is één schokkend ding als het gaat om wat Paulus hier zegt. Het andere is dat hij zegt dat dit het enige is waarin je moet roemen in dit leven. De enige vreugde. Het enige waar je je op moet beroemen. “Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus, onze Heer.”

Wat bedoelt hij hier mee te zeggen? Meent hij dit? Geen andere roem? Niets anders bejubelen dan dat? Geen andere vreugde dan het kruis van Jezus – de dood van Jezus?

En hoe zit het met de andere plaatsen waar Paulus dat woord gebruikt voor andere dingen? Bijvoorbeeld:

Romeinen 5:2: “…in de hoop te mogen delen in zijn luister prijzen we ons gelukkig.”

Romeinen 5:3: “En dat niet alleen, we prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende, omdat we weten dat ellende tot volharding leidt.”

2 Korinthe 12:9: “Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt.”

1 Tessalonicenzen 2:19: “Want wie is onze hoop en vreugde? Wie is onze erekrans wanneer we voor Jezus, onze Heer, staan bij zijn komst? Wie anders dan u?”

Dus als Paulus kan roemen en zich kan verheugen in al deze dingen, wat bedoelt hij dan door te zeggen dat hij in niets anders wil roemen dan in het kruis van onze Heer Jezus Christus? Wat betekent dat? Is het gewoon een beetje dubbelop? Je verheugt je in één ding en dan zeg je dat je je in iets anders verheugd? Nee. Er is een zeer duidelijk reden om dit zo te zeggen – dat alle vreugde, al het roemen in wat dan ook een verheugen in het kruis van Jezus Christus zou moeten zijn.

Hij bedoelt dat, voor een christen, al het andere beroemen ook een roemen in het kruis zou moeten zijn. Alle vreugde in wat dan ook zou een vreugde moeten zijn in het kruis. Als je je verheugt in de hoop van de luister van God, zou je je moeten verheugen in het kruis van Christus. Als je je verheugt in ellende omdat ellende hoop uitwerkt, zou je je moeten verheugen in het kruis van Christus. Als je je verheugt in je zwakheid, of in het volk van God, zou je jezelf moeten verheugen in het kruis van Christus.

Waarom is dat het geval? Om deze reden: voor verloste zondaars is alles dat goed is – alle slechte dingen die God ten goede keert – voor ons verkregen door het kruis van Christus. Los van de dood van Christus krijgen zondaars niets dan oordeel. Los van het kruis van Christus, is er alleen maar veroordeling. Daarom is alles waarvan je geniet in Christus – als een christen, als een persoon die Christus vertrouwt – te danken aan de dood van Christus. En al je vreugde in al het andere zou daarom vreugde moeten zijn in het kruis van Christus waar alle zegeningen voor jou zijn gekocht tegen de prijs van de dood van de Zoon van God, Jezus Christus.

Eén van de redenen dat we Christus niet zo centraal stellen en het kruis niet voldoende voor ons is, is dat we ons niet hebben gerealiseerd dat alles – al het goede en al het slechte dat God voor ons als Zijn kinderen in goed heeft veranderd – door het bloed van Christus voor ons is gekocht. Wij nemen het leven, onze adem en gezondheid, onze vrienden en alles wat we hebben zomaar aan. We denken dat het van ons is, rechtmatig. Maar dat alles is feitelijk niet ons rechtmatige bezit.

Wij verdienen het letterlijk dubbel en dwars niet.

1.Wij zijn schepselen van onze Schepper, die niet verplicht was ons iets te geven – geen leven, gezondheid of iets anders. Hij geeft, hij neemt en hij doet ons geen onrecht aan.
2.En naast dat we schepsels zijn die geen recht hebben op onze Schepper, zijn we ook zondaars. We zijn tekort geschoten aan Zijn heerlijkheid. We hebben hem genegeerd en zijn ongehoorzaam geweest en niet in staat geweest Hem lief te hebben en te vertrouwen. De toorn van zijn gerechtigheid is tegen ons gekeerd. Alles wat we van Hem verdienen is oordeel. Daarom is elke ademtocht, elke hartslag, elke zonsopgang, elk moment dat we zien met onze ogen, horen met onze oren of spreken met onze mond of wandelen met onze benen een vrije en onverdiende gift aan zondaars die alleen oordeel verdienen.

En wie heeft deze gaven voor ons gekocht? Jezus Christus. En hoe heeft hij deze gaven gekocht? Door Zijn bloed.

Elke zegen in dit leven is ontworpen om ons te richten op het kruis van Christus, of om het op een andere manier te zeggen, alle goeds in dit leven is bedoeld om Jezus te verhogen die gekruisigd is. Om een voorbeeld te noemen, wij hebben onze auto afgelopen week total loss gereden, maar niemand raakte gewond. En om die afloop ben ik vol van vreugde. Ik ben er erg blij mee. Maar waarom raakte er niemand gewond? Dat was een gift aan mij en mijn familie die niemand van ons verdiend heeft. Wij zijn zondaars en van nature onder Gods toorn, gescheiden van Christus. Dus hoe komen we er toe om zo’n gave te ontvangen? Antwoord: Christus is gestorven voor onze zonden aan het kruis en heeft de toorn van God weggenomen van ons en ons verzekerd, hoewel we het niet verdienen, van Gods almachtige genade die alles voor ons ten goede keert. Dus wanneer ik me verheug over onze veiligheid, verheug ik me in het kruis van Christus.

En de verzekering heeft ons 2800 dollar betaald voor de auto, waarmee Noel naar Iowa is gegaan om een nieuwe auto te kopen, die ze naar huis heeft gereden door de sneeuw heen. En nu hebben we weer een auto. En ik verheug me in de geweldige genade van zoveel overvloed. Precies zoals het is. Je rijdt je wagen in de prak. Je komt er ongedeerd van af. De verzekering betaald. Je krijgt een nieuwe auto. En zo ga je door alsof er niks gebeurd is. Zo buig ik mijn hoofd in dankbaarheid en verheug ik me in deze genade, zelfs in deze kleine materiële dingen. Waar komt al deze genade vandaan? Als je een geredde zondaar bent, iemand die in Jezus gelooft, dan komt die door het kruis tot ons. Los van het kruis is er alleen maar oordeel – geduld en genade voor een seizoen, maar dan, als die genade wordt afgewezen, zorgt die alleen maar voor een intensivering van het oordeel. Daarom is elke gave een gift die door het bloed is gekocht. En alle roem – alle vreugde – is roemen in het kruis. Wee mij als ik me verheug in allerlei zegeningen tenzij ik me verheug in het kruis van Christus.

Een andere manier om dit te zeggen is dat het kruis gemaakt is tot de glorie van Christus. Het doel van God met het kruis is dat Christus er door zou worden geëerd. Als Paulus in Galaten 6:14 zegt: “Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus, onze Heer” dan zegt hij dat het Gods wil is dat het kruis altijd verhoogd zou worden – dat de gekruisigde Christus altijd onze roem en vreugde en eer en lofzang zou moeten zijn – dat Christus luister en dank en eer krijgt voor al het goede in onze levens – en elke voor al het slechte dat God neemt en ten goede keert voor ons.

Maar nu een belangrijke vraag: als dat het doel is van God met de dood van Christ
us – namelijk dat de gekruisigde Christus geëerd en verheerlijkt zou worden voor alle dingen – hoe krijgt Christus dan de glorie die Hij verdient? Het antwoord is dat kinderen en jongeren en volwassenen geleerd moet worden dat dat zo is. Of om het anders te zeggen: de bron van ons roemen in het kruis van Christus is onderwijs over het kruis van Christus.

Dat is mijn baan: om glorie en eer aan Jezus te geven door jullie deze dingen te leren. En dan is het jullie werk om meer glorie aan Jezus te brengen door deze dingen uit te leven en aan anderen door te geven. Onderwijs over Jezus is bedoeld om vreugde te brengen in Jezus. En als we willen dat er niet geroemd wordt dan in het kruis, dan moeten we er alles aan doen om onderwijs over het kruis te geven – en aan het kruis te ontvangen.

Of misschien moeten we zeggen ‘op het kruis’. Onderwijs op het kruis zal leiden tot verheerlijking van het kruis. Wat bedoel ik daarmee?

Kijk maar naar vers 14: “Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus, onze Heer, waardoor de wereld voor mij is gekruisigd en ik voor de wereld.”

Roemen in het kruis gebeurt wanneer je op het kruis bent. Is dat niet wat vers 14 zegt? De wereld is gekruisigd voor mij en ik ben gekruisigd voor de wereld. De wereld is dood voor mij en ik ben dood voor de wereld. Waarom? Omdat ik gekruisigd ben. We leren om te roemen in het kruis en vreugde te hebben in het kruis als we op het kruis zijn.

Wat betekent dat nu? Wanneer gebeurde dat? Wanneer werd jij gekruisigd? Het antwoord is Galaten 2:20, “…ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij. Mijn leven hier op aarde leef ik in het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zich voor mij heeft prijsgegeven.” Toen Christus stierf, stierven wij ook. De geweldige betekenis van de dood van Christus is dat toen Hij stierf, alles wat van Hem was ook stierf (in Hem). Deze dood, die Hij stierf voor ons, wordt onze dood als wij door het geloof met Christus verenigd zijn.

Maar, zal je zeggen, wij leven toch? Ik voel me tenminste levend. Dan kunnen we hiervan iets leren. We moeten leren wat er met ons gebeurd is. We moeten deze dingen onderwezen krijgen. Daarom staan deze twee verzen uit Galaten in de Bijbel. God leert ons wat er met ons is gebeurd, zodat we ons zelf leren kennen en de manier waarop God werkt met ons en ons zouden verheugen in Hem en in zijn Zoon en in het kruis.

Laten we Galaten 2:20 opnieuw lezen zodat we zien dat we zowel levend zijn als dood. “Met Christus ben ik gekruisigd: ikzelf leef niet meer [ik ben dus dood, maar Hij leeft verder], maar Christus leeft in mij [waarom, omdat ik ben gestorven, dat wil zeggen: mijn rebelse, oude, ongelovige ik stierf en Hij leeft verder]. Mijn leven hier op aarde [dus ja, ik ben nog steeds in leven maar het is niet meer dezelfde 'ik' als de 'ik' die stierf] leef ik in het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zich voor mij heeft prijsgegeven.” Met andere woorden: de ‘ik’ die nu leeft is de nieuwe ‘ik’ van het geloof. Het nieuwe schepsel leeft. De gelovige leeft. Het oude ‘ik’ stierf aan het kruis met Jezus.

En als je vraagt wat nu de sleutel is om met deze realiteit te leven en hoe dit tastbaar kan worden in je leven, dan wil ik je wijzen op het antwoord dat al in Galaten 2:20 zit verborgen. “Mijn leven hier op aarde leef ik in het geloof in de Zoon van God.” Dat is de link. God verbindt jou met zijn Zoon door het geloof. En terwijl Hij dat doet ontstaat er een eenheid met de Zoon van God zodat Zijn dood ook jouw dood wordt en Zijn leven ook jouw leven.

Neem dat alles nu eens mee naar Galaten 6:14, “Maar ik – ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus, onze Heer, waardoor de wereld voor mij is gekruisigd en ik voor de wereld.” Roem in niets anders dan het kruis.

En hoe kan ik zo gericht raken op het kruis – zo dat al mijn vreugde en roem terug te leiden is tot het kruis? Antwoord: realiseer je dat toen Christus stierf op het kruis, jijzelf ook stierf; en dat op het moment dat je Hem vertrouwde die dood ook effect had in jouw leven. Paulus zegt, het is jouw dood voor de wereld en de dood van de wereld voor jou.

Betekenis: als jij je vertrouwen stelt op Christus, zijn de banden met de wereld gebroken en is de overmacht van de wereld op jouw gebroken. Je bent een lijk voor de wereld en de wereld is een lijk voor jou. Of, om het op een positieve manier te zeggen zoals vers 15 doet: je bent een nieuwe schepping. Je oude ‘ik’ is gestorven, een nieuwe ‘ik’ is opgestaan. En die nieuwe persoon leeft door het geloof. En waar het geloof zich in verheugd, is niet in de wereld, maar in Christus, en speciaal in de gekruisigde Christus.

Zo wordt je bestaan gecentreerd rondom het kruis en kun je met Paulus zeggen “Maar ik wil me op niets anders laten voorstaan dan het kruis van Jezus Christus, onze Heer.” De wereld is niet langer mijn grote schat. Het is niet langer de bron van mijn leven en mijn geluk en vreugde. Dat is Christus nu.

Maar hoe zit het dan met die veilige afloop van dat auto-ongeluk? Hoe zit het met de betaling van de verzekering? Zei je niet dat je daar blij mee was? Is dat niet de wereld? Dus je bent dood voor de wereld?

Dat zou kunnen. Ik hoop het wel. Omdat doodgaan voor de wereld niet betekent dat je uit de wereld verdwijnt. En het betekent ook niet dat je niets meer voelt voor dingen van deze wereld – negatieve en positieve dingen (1 Johannes 2:15; 1 Timoteus 4:3). Het betekent dat elk gelegitimeerd plezier in deze wereld een door het bloed gekocht bewijs wordt van de liefde van Christus, en daarmee een kans om te roemen in Christus’ kruis. We zijn ‘dood’ voor uitkeringen van de verzekering omdat niet geld gelukkig maakt, maar Christus zelf, die voor ons stierf. Wanneer ons hart terug gaat langs de stroom van zegeningen naar de bron die in het kruis ligt, dan is de aardsheid van de zegening dood, maar Christus die gekruisigd is, is alles.

Dat is het doel van onderwijs tot vreugde – in het kruis. O, dat God het ons geeft dat we dromen en plannen en werken en geven en onderwijzen en leven voor de glorie van Christus en die gekruisigd!

:: © ::
Door John Piper. © Desiring God.
Website: http://www.desiringgod.org/.
Email: mail@desiringGod.org.
Toll Free: 1.888.346.4700.

Vertaald door Niels van Donselaar en verschenen op
http://verlangennaargod.blogspot.com op 22-09-2007.

Terug naar de voorpagina…