Die Blätter fallen, fallen wie von weit,
als welkten in den Himmeln ferne Gärten;
sie fallen mit verneinender Gebärde.Und in den Nächten fällt die schwere Erde
aus allen Sternen in die Einsamkeit.Wir alle fallen. Diese Hand da fällt.
Und sieh dir andre an: es ist in allen.Und doch ist Einer, welcher dieses Fallen
unendlich sanft in seinen Händen hält.©
Rainer Maria Rilke, Herbst.
De herfst vernielt ons land. De bladeren vallen, vallen van daarginds alsof verre tuinen verwelken in de hemel. De grond bezaaid met kleuren want uit de dood ontstaat een nieuw bestaan. Zoals een kerk eens groot en machtig op haar zetel vecht voor haar behoud, nu duizend kleuren op de grond. Zij vallen met afwijzende gebaren. Jou wil ik niet meer zien, jouw kloppend hart niet langer voelen. Je hebt me pijn gedaan.
Wij vallen allemaal. Deze hand hier valt. En zie de anderen: het is in allen. Gebroken in het hart van ons bestaan. Een Man te volgen, een Weg te gaan. Het is de herfst die ons vernield, die onze wonden open legt. Een man, een vrouw, op zoek naar nieuwe wegen. Je hebt me pijn gedaan. Nu wil ik nooit meer, alleen nog maar, altijd de vrijheid vinden. En dan zeg jij: ‘Kom laat mij je liefde geven.’
Ik val, val als geen ander vallen kan. Een moederhond gewekt schrikt van haar jonge honden. Wie zij zijn en wat zij zeggen, dat er pijn is in hun hart. Wij allen zijn gevallen. Er is geen blad nog groen, onaangetast… zelfs niet één. Onze kelen open graven, onze tong spreekt dubbel, achter onze lippen schuilt het gif van een adder, een mond vol slechte woorden. Wij vallen allemaal.
En toch, toch is er Eén, die al dit vallen oneindig zachtjes in zijn handen houdt. En op een dag – het duurt nog even – zullen wij zien, omhelzen. Gezien in handen van vergeving stappen wij samen voorwaarts.
>
borst tegen borst
ze willen onderduiken in mijn zwarte zeeën
om stormen te stillen
te zoeken naar mijn zwakte
ze gaan ten onder welbewust
als een man die voor zijn vijand sterft
veren als sneeuw
gewillig om mij te bedekken
hun vervloekte smetteloosheid
tot zegen voor een ieder zoals ik
© Niels van Donselaar
Op zoek naar God. Dat is een omschrijving die past bij veel mensen in deze tijd. Geloven dat er iets is, maar niet weten wat. En als er dan iemand is die gelooft, wel net zo willen geloven maar het niet kunnen. Geloof moet redelijk zijn. En dat is ook zo. Redelijk geloven, alsof er iets anders zou bestaan. Wanneer we geloven, geloven we met heel ons wezen: ziel, verstand en wil. Ons hele hart is betrokken bij wat we geloven.
Geloven is een vertrouwen en een hoop die niet ongegrond, maar ook nooit waterdicht is. Wanneer we alles zouden weten en alles zouden bewijzen, blijft er voor vertrouwen geen ruimte meer over. Het kind dat in vaders armen springt, maakt telkens weer de keuze om te vertrouwen. Het kleine kind leeft van vertrouwen. En misschien is dat wel de moeilijkheid van geloven: klein en kwetsbaar zijn. Te weten dat we niet alles weten. Het levende bewijs zijn dat we niet alles kunnen bewijzen.
En wanneer we oprecht op zoek zijn naar God, dan is het goed om te weten dat God op zoek is naar ons. Ik heb hier al eerder over geschreven. In de grootste zoektocht van ons bestaan hoeven we niet eenzaam en verloren te zijn. De God die wij trachten te vinden is op zoek naar ons! Die God leeft en spreekt en zoekt… en wacht. Hij wacht op ons en roept naar ons. ‘Kom. Kom bij mij. Kom bij mij alles vinden wat je zoekt. Ik wil zelf je thuis zijn.’
En de God die zoekt zal je niet afwijzen wanneer je naar Hem toe gaat. Daarvoor is de prijs van zijn kant te hoog geweest. Hij stuurde in Jezus zichzelf naar deze wereld om die zoektocht vorm te geven in ons aardse bestaan. En door aan het kruis te gaan is de mensheid alle recht ontnomen ooit nog te kunnen zeggen dat God geen liefde is. God is liefde, dat staat vast! En vanwege die liefde wil Hij niets liever dan jou en mij in zijn omgeving hebben. Om te koesteren. Liefhebbend, vergevend, genezend en bevrijdend. Zo is Hij. Hij wijst je niet af in je zoektocht, maar komt juist dichtbij. Lees meer over deze zoekende God.
Evangelie is een woord dat we vandaag niet meer kennen. Het is een woord dat in de Bijbel gebruikt wordt en gerelateerd is aan het Grieks. Je zou evangelie het beste kunnen vertalen in ‘goed nieuws’. Met deze uitroep kwamen Romeinse boodschappers het nieuws aankondigen van een nieuwe Caesar. In de Bijbel wordt deze term gebruikt om de boodschap van Gods goede nieuws aan te kondigen. Maar wat is eigenlijk ‘goed nieuws’? Een loterij winnen is goed nieuws, een nieuwe baan, een hoger salaris, het behalen van een examen… allemaal voorbeelden van goed nieuws. Maar wat is het goede nieuws dat in de Bijbel wordt omschreven?
In de wereld van het evangelie – men noemt het ook wel het Koninkrijk van God – gaan alle dingen net een beetje anders dan wat we gewend zijn. Daarom is de definitie van het evangelie niet in één zin te vangen. Daarom wil ik hier een aantal dingen op een rijtje zetten die helpen om het goede nieuws te begrijpen. Ik heb gekozen om dat te doen in zeven punten:
# 1 / Schepping
God heeft alle zichtbare en onzichtbare dingen gemaakt. Er is niets dat niet onder zijn gezag valt. In feite is God de Koning van alle dingen.
# 2 / De mens
Mensen zijn door God gemaakt om God te weerspiegelen op deze aarde. Dieren, planten en planeten zijn prachtig, maar er is niets dat kan tippen aan het wezen van de mens. Mensen zijn gemaakt om van de schepping te genieten en over haar te regeren vanuit verbondenheid met God de Schepper.
#3 / Zonde en scheiding
De zonde betrad deze wereld door een daad van ongehoorzaamheid aan God. De mens liet zich door een duistere macht verleiden tot deze ongehoorzaamheid. Door niet te luisteren naar God liet het schepsel de liefde van de Schepper onbeantwoord. Dit bracht scheiding tussen God en mens, deze scheiding is de bron van alle haat, pijn, ziekte en dood in deze wereld. De mens ontkoppelde zich op eigen houtje van de bron van alle leven. Ook gaf de mensheid haar gezag over de schepping weg aan de duisternis (Satan).
#4 / Belofte van herstel
Vanaf het allereerste begin van deze scheiding heeft God gezocht naar herstel. Hij beloofde de definitieve vernietiging van de duisternis en een herstel van het volle en oneindige leven zoals dat was in het begin. Het herstel van de mensheid is altijd onderdeel geweest van deze belofte van herstel.
#5 / Vervulling van de belofte
In Jezus Christus – Gods Zoon die mens werd en naar deze aarde kwam – heeft God zijn belofte vervuld. Aan het kruis heeft Jezus alle zonde op zich genomen en alle duistere machten verslagen. Het offer van het kruis was voldoende om de straf van God die rustte op de mensheid die de scheiding veroorzaakt had. Jezus stierf als een substituut voor de mensheid. Zo werd de scheiding tussen God en mens in Jezus opgeheven.
# 6 / Nieuw leven beschikbaar
Door Jezus’ opstanding uit de dood is dit herstel beschikbaar gekomen voor ieder die daar naar op zoek is. Door de Geest van Jezus in de harten van de gelovigen te sturen heeft God het mogelijk gemaakt dat zonde en dood niet langer hoeven te regeren over onze sterfelijke lichamen. Ook mag iedere gelovige in de naam van Jezus opnieuw gezag uitoefenen over de schepping. Deze hernieuwde gezagspositie heeft uitwerking op de manier waarop een christen omgaat met ziekte, sociale verschillen, dood, milieu, haat en duisternis. Het nieuwe leven is een leven dat voortvloeit uit intimiteit met God en doorgang vindt in relaties en maatschappij.
# 7 / De terugkeer van de Koning
Door de overwinning van Jezus aan het kruis heeft Hij laten zien dat Hij nog steeds de rechtmatige eigenaar is van alles dat geschapen is. Op een dag zal Jezus Christus terugkomen naar deze aarde met macht en gezag. Ieder die bij Hem hoort zal Hij met zich meenemen en alles dat geschapen is – van melkweg tot pantoffeldiertje – zal hersteld worden. De Koning zal zijn liefdevolle macht uitvoeren en recht brengen op een wereld van onrecht. Al Gods kinderen zullen met Hem regeren.
Het ‘goede nieuws’ van het evangelie start met Gods belofte van herstel en zal zijn volle potentie bereiken op het moment dat #7 realiteit wordt. Op dit moment leven we in het centrum van dit goede nieuws. Het Koninkrijk van God is gekomen – er wordt herstel gebracht in de naam van Jezus – maar is nog niet ten volle gevestigd. Nog steeds is er sprake van ziekte, duisternis en onrecht. Pas wanneer de hele schepping vernieuwd is zal hier een definitief einde aan komen.
God heeft er voor gekozen om zichzelf bekend te maken door Jezus Christus. Wanneer je Jezus leert kennen, leer je God zelf kennen en komt Hij bij je wonen. Dat kennen van God noemt de Bijbel ‘eeuwig leven’ – een leven van volheid dat nooit meer eindigt en alleen nog wacht op het moment dat niets dat leven meer tegen houdt. Door je aan Jezus te verbinden mag je er opnieuw zeker van zijn dat je aan de bron van het leven bent verbonden. Lig je nog in scheiding met God, dan is het zaak zijn aanbod van verzoening en liefde te aanvaarden. Voor hen die geen eeuwig leven hebben ontvangen uit de handen van God wacht een eeuwige dood. Deze dood is de volheid van de duisternis – een intensieve en definitieve verwijdering van God. Deze dood is de straf Jezus al gedragen heeft aan het kruis.
Het is aan jou om het goede nieuws te aanvaarden. Ben je bereid om de wanhoop van je eigen leven te erkennen en het leven van Jezus te aanvaarden? Zo wordt de scheiding tussen jou en God opgeheven en stroomt er opnieuw diepe liefde in je wezen binnen. Die liefde zal je leven veranderen van binnen uit. Als gevolg daarvan wordt je in staat gesteld om te leven zoals Jezus dat heeft gedaan: liefdevol, vol van vreugde en vrede, geduldig, vervuld met vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Daar kan niemand iets tegen hebben toch?
Als het goede nieuws van Jezus iets in je losmaakt dat je niet herkend en je wilt graag meer weten over het leven van/met God, dan raad ik je aan om contact met mij op te nemen of de cursus Waarom Jezus te volgen op internet. Je kunt ook eens kijken of er ergens bij je in de buurt een Alpha Cursus wordt gegeven waar je je vragen kwijt kan.
Zowel in mijn eigen leven als in het leven van veel anderen zie ik dat het moeilijk is om thuis te komen bij de Vader. Wanneer Hij niet langer ons thuis is, leven we in duisternis. Die duisternis vervult niet onze – altijd aanwezige – geestelijke honger, maar toch nemen we er vaak genoegen mee. Waar we ook mee worstelen, wanneer we niet thuis bij de Vader zijn draait ons leven telkens om onszelf. En een wereld waarin we zelf centraal staan wordt ontzettend klein, we hebben slechts een kamer vol met spiegels nodig…
Thuiskomen betekent dat we God toestaan onze hand te vatten om ons weg te leiden uit onze eigen kamer vol spiegels naar het huis van zijn glorie en majesteit. Wanneer we naar de gelijkenis van de verloren zoon kijken, zien we daarin een aantal elementen die van belang zijn met het oog op de terugkeer naar huis. Allereerst leidt de zoon na zijn losbandige leven en verkwisting plotseling gebrek. Hij verkeert in armoede. Vervolgens probeert hij zijn situatie te redden door aan de slag te gaan bij een plaatselijke farm. En daar bij de varkens volgt een grote ontdekking: hij is er als zoon van een rijke vader armoediger aan toe dan de arbeiders die zijn vader in dienst heeft. Deze ontdekking brengt hem er toe om onmiddellijk terug te keren met een schuldbelijdenis op zak. Zo komt hij uiteindelijk thuis bij zijn vader aan, die hem vol genade vergeving schenkt en een feestmaal laat bereiden. Laten we de verschillende elementen eens langs lopen.
Gebrek
Wat we ook doen om de knagende pijn van binnen te stoppen, alle pogingen buiten de aanwezigheid van de Vader doen er niet toe. Vroeg of laat gaan we gebrek leiden. Of om het beeld van het huis met de spiegels weer te nemen: op een zeker moment worden we gek van onszelf. Een paar minuten naar onze navel staren kan nog wel voldoening geven. Als we heel tof en cool zijn houden we het misschien zelfs wel een dag vol! Maar er komt een moment dat we gillend gek worden. We gaan gebrek leiden: er is chronisch te weinig (liefde) om in leven te blijven. Als er dan ook nog eens een hongersnood uitbreekt, is er geen houden meer aan. We leven in ontzettende armoede!
Pogingen tot redding
Nog niet volledig doordrongen van de situatie kunnen we dan op zoek gaan naar een oplossing. In een laatste poging tot redding kunnen we ons wenden tot oude bronnen om weer tot leven te komen. We nemen genoegen met een hele lage levensstandaard om op de één of andere manier in leven te blijven. Zo sijpelt ook het laatste beetje van ons kind-zijn uit ons weg. En daar op de bodem van het door ons zo gewilde bestaan buitenshuis, komen we tot een gigantische ontdekking… In al ons gebrek zijn we er nog slechter aan toe dan de arbeiders die eerder nog onder ons gezag stonden!
Ontdekking & schuldbelijdenis
Op het moment van zo’n ontdekking moeten we onszelf helemaal bloot geven. Met andere woorden, we slaan de zelfverzonnen bedekking van ons af en houden niet langer vast aan ons oude leven. In het weghalen van die bedekking komt de waarheid boven tafel, er valt licht op ons leven en we zien plotseling hoe armoedig we zijn omdat we buiten het huis van onze Vader leven. In die ontdekking en de belijdenis die daarop volgt ligt onze bekering. De bekering heeft in dit verhaal een behoorlijk letterlijk verloop. Vers 20 zegt: “Hij vertrok meteen en ging op weg naar zijn vader…”
Onmiddellijke terugkeer
Er is geen tijd meer om verder na te denken, terugkeer is de enige optie. De zoon weet dat, omdat hij heeft gemijmerd over de overvloed die er bij zijn vader is. Hij weet precies wat hij mist, maar is tot dan toe te koppig geweest om het te accepteren. Na zijn zwerftocht beseft hij eens te meer hoeveel beter het is om in het huis van de vader te wonen. En zo mogen ook wij onder leiding van de Geest tot het overweldigende besef komen dat het Thuis veel beter is…
Genade ontvangen
Zo keert de verloren zoon terug en wordt op overrompelende wijze ontvangen door de vader. Zijn vader weet precies hoe de zoon zich moet voelen en heeft medelijden met hem. In liefde en genade wordt hij door hem ontvangen en wij evenzo door de hemelse Vader. We mogen weten dat Hij precies weet hoe we bij Hem aankomen. God de Vader heeft grote vreugde over ieder die terugkeert naar Hem. God is geen mens dat Hij ons beet zou pakken om ons nog eens flink door de stront te halen. Daarmee doet Hij niets af aan zijn karakter, het tekent Hem juist af als de God vol van genade en liefde. Het tekent zijn grote hart voor ons als afgedwaalde mensen.
Gelukkig zijn en God eren
Wanneer we ver van huis zijn afgedwaald en uit pure armoede dingen doen die we eigenlijk helemaal niet willen doen, dan is het tijd om onder de leiding van Gods Geest te kijken naar onze situatie. Hoe staat het er eigenlijk met ons voor nu we weggelopen zijn bij de Vader? Zijn we gelukkige en tevreden mensen? Of is het inderdaad tijd om terug te keren naar onze Schepper? Op die plek bij onze eigen varkens wil God ons ontmoeten en roepen om terug te keren. Wanneer we merken dat Hij ons zo roept, is het aan ons om daar direct op te antwoorden. Een onmiddellijke terugkeer is het beste wat er kan gebeuren: voorgoed afscheid nemen van het idee dat het buitenshuis beter is. En wanneer we de bedekking van onze schouders afwerpen en belijden hoe rampzalig we er bij liggen moeten we niet treuzelen.
Laten we terugkeren naar de oneindige God die ons de volheid van het leven wil bieden! Hij wil ons ontvangen op een waardige en vreugdevolle wijze. Zijn blijdschap is van feestniveau, dat wil wat zeggen… Zo mogen we opnieuw bij Hem zijn en ervaren dat onze armoede achter ons ligt. Wanneer we zo genieten van het thuis zijn en volkomen tevreden zijn met wie God voor ons is, eren we onze Vader die ons zo innig en liefdevol heeft ontvangen. Door thuis te blijven en in een vernieuwde en verdiepte relatie met Hem te stappen eren we Hem volkomen en zijn we tegelijkertijd ontzettend gelukkig. Wat een geweldig nieuws dat dit mogelijk is geworden door de straf die Jezus Christus aan het kruis heeft gedragen voor ieder die in Hem gelooft!
KOM NAAR MIJ
‘Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan en ik zal jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’ // Matteus 11:28
Dit zijn de woorden van Jezus. Wat Hij sprak was en is een bron van leven. Wanneer je in de put zit zijn het deze woorden die Jezus tot je spreekt. Wanneer je telkens weer valt zijn het deze woorden waarmee Hij je optilt. Wanneer je geen houvast meer hebt zijn het deze woorden die jou veilig mogen omarmen. Kom tot Mij allen die vermoeid zijn. Kom tot Mij allen die gebukt gaan onder zware lasten. Kom allemaal, zonder uitzondering. Wil je komen? Dan zal Ik je rust geven. Ik zal zelf komen en bij je zitten. Mijn aanwezigheid zal genoeg zijn om je tot rust te laten komen.
Dit was het juk dat Jezus op zijn schouders droeg: de last om uit liefde te lijden voor anderen. In zachtmoedigheid en nederigheid door het leven gaan. Dat juk en die last zijn zacht en licht vergeleken met datgene wat we zelf vaak op ons leven laden. Daarom vraagt Jezus je nogmaals: wil je naar mij komen met je gebroken leven? Ik ga je rust geven en leren wat het betekent om mijn juk te dragen.
//
KUS MIJN ZIEL
Heer, ik zoek genezing voor de wonden in mijn ziel
een pijn zo diep dat ik haar zelf niet vinden kan
kijk maar eens, dan zult U zien.
Geen schelpen op het strand van elke dag
geen meeuwen schreeuwend om wat voer
enkel wier en zand, winderige zee en
ik alleen.
Kom, kom maar naar me toe
en neem een goede trooster mee
ik zal nog één traan laten.
//
LOSGELATEN
De leugens schreeuwen door
als pasgeboren vogels
zoekend naar wegen om te groeien.
Soms stop ik ze toe
om stil te kunnen zijn
en even niet alleen.
Moederkloek kom gauw
zodat ik vliegen kan.
//
KOM
Laat je niet tegenhouden om te komen tot Jezus. Door Hem zal je zien dat God werkelijk van jou houdt. God is liefde, dat staat vast. Zoek Hem en leef!
//
GEBED
O God, ik ben gebroken en zie niets meer dan leegte. De eenzaamheid overspoelt me en het lijkt of ik niet langer meer kan blijven staan. Hier heel alleen kom ik bij U, om te weten of U echt bestaat. Om te zien of U mij ziet, te horen of U hoort. En als U werkelijk bestaat en mijn horizon wil zijn, kom ontmoet mij dan. Laat het water van Uw Leven stromen door mijn ziel. Jezus, wanneer U echt bestaat, raak mij dan aan op dit moment en doorbreek mijn diepste duisternis.
En wat U deed daar aan het kruis, ik begrijp het niet. Maar als het werkelijk zo is dat U daar stierf voor mij uit liefde, dan mag U mijn Redder zijn. Jezus, wat een heerlijke naam. Hier ben ik, was mijn leven schoon zodat ik opnieuw beginnen kan. in de naam van Jezus Christus, verlos mij! Amen.
Eenzaamheid komt nooit alleen. Wanneer eenzaamheid een belangrijk onderdeel is van ons leven zijn er meestal nog meer dingen die zwaar op ons drukken. Vaak gaat eenzaamheid hand in hand met angst, schuldgevoelens en depressie. Dat kunnen we ook terugzien in het gebed van David zoals dat is opgetekend in Psalm 25.
Het goede nieuws is, dat deze donkere kanten van het menselijke bestaan in Jezus Christus een andere status hebben gekregen. De strijd is nog niet volledig gestreden, maar de overwinning is al wel behaald. God heeft door Jezus licht gebracht in een geschonden en duistere wereld. Zijn kruisdood en zijn opstanding hebben nieuw leven mogelijk gemaakt. De uitstorting van de Heilige Geest in het hart van ieder die gelooft, kan dat nieuwe leven elke dag opnieuw werkelijkheid laten zijn. Die Geest van God roept in ons binnenste dat we kinderen van God zijn. Tegenover eenzaamheid, angst, schuldgevoelens en depressie heeft Hij vier andere realiteiten geplaatst:
> de gemeenschap van de Heilige Geest waardoor Gods liefdevolle aanwezigheid ons leven verrijkt (2 Korinte 13:13)
> de overwinning van Jezus over de dood waardoor we geen angst meer hoeven hebben (Hebreeën 2:14,15)
> de genade van God in Jezus zichtbaar gemaakt waardoor alle zonde en schuld is weggewassen (Romeinen 5:15)
> de vreugde over deze genadige redding waardoor we in alle omstandigheden vervuld kunnen zijn met blijdschap (1 Petrus 1)
Deze krachtige waarheden staan vast in Gods liefde, midden in onze eenzaamheid. De vraag die overblijft is: willen we ze aanvaarden en voet laten krijgen in ons leven? In de eenzaamheid is het vaak makkelijker om alleen naar de duisternis van onze ziel te kijken. Jezus roept ons op om naar Hem toe te komen als wij vermoeid en belast zijn. Hij kan en zal ons dan rust geven. Eenzaamheid komt nooit alleen, maar Jezus heeft die angst, depressie en schuldgevoelens afgewenteld…op zichzelf. Deze ellende heeft Hij gedragen, eenzaam en alleen in afhankelijkheid van God de Vader. Geprezen zij de machtige naam van Jezus Christus – Zoon van God – Redder van ieder die in Hem gelooft!
Recente reacties