U bent de enige die recht heeft op dat woord
als wol zo zacht gezegend met liefdevolle nederigheid
als schaap geslacht tot sterven toe bereid
de wereld niet gemeten met een oordeel
geen ridder die moraal kwam brengen met een zwaard
slechts woorden, handen, ogen: stil en vurig
centrum van genegenheid, weg waarnaar de vrede leidt
meester van het leven en mijn leraar ook
als lam geleid tot in de diepste lijdenstijd
als broer die verder ging dan dood en eeuwigheid
bent U de enige die recht heeft op dat woord
wij horen nu de stemmen
van hen die lijden dag aan dag
wij voelen zelfs de nagels
geslagen in ons aller vlees
dit machtige couplet
gezongen als refrein
wenkt ons dichterbij
…
vastgenageld, voorgoed gebroken
slechts enkelen die huilen
verwond, verworden tot wanhopigheid
niemand die diepten vatten kan
en dit machtige couplet
gezongen als refrein
wenkt ons dichterbij
…
wat niemand zeggen kan
tentoongespreid in armen weids geslagen
…
© Niels van Donselaar
als zegel deze zware steen
onoverkomelijk twee dode dagen
geen hoop op opening, op leven
geen koninkrijk van God
een kruis schijnheilig wit geweven
door het blauw van luchten vol verwachting
laat ons rouwen is de roep
laat de ochtendzon niet rijzen
die droom van licht lijkt nu verloren
het kan niet waar zijn, dood is dood
geen waarde aan dit weerloos leven
geen macht die zoveel groter is?
twee dode dagen nu verstreken
brengen hoop en vrede aan
de Koning heeft zijn graf verlaten
met hem zijn wij opgestaan
Echt genieten van God begint bij Jezus Christus. Hij is degene waardoor we Gods grootheid en kracht gaan ontdekken. Jezus is niet alleen de beste manier om te genieten van God, maar ook de enige manier waarop we God kunnen zien, ervaren en kennen. De Joden in de tijd van Jezus en Paulus begrepen dit niet altijd. Daar schrijft de brief aan de Hebreeën over.
Het Jodendom is een prachtige gouden huls. Zij is de drager van het christendom, sterker nog: ze is de drager van Christus zelf. Jezus was een Jood, groeide op in Israël en sprak de taal van het Joodse volk. Hij stond in de traditie van het Jodendom. Maar daar is het niet bij gebleven. Hij is degene die het doel, de uitkomst en vervulling is geworden van het Jodendom. Hij is het doel en de vervulling van de wet. Hij is de kogel die het Jodendom niet alleen kracht geeft, maar haar ook volmaakt en invult.
Zonder Jezus Christus is het Jodendom slechts een huls. Een huls zonder doelinhoud, zonder kogel. Dit is geen arrogantie of bewuste afval van de oorsprong van het Christendom, maar een vervullende en completerende realiteit. Jezus Christus heeft onder ons geleefd, is gestorven en opgestaan en heeft daarmee alles vervuld waar het Jodendom op gericht is geweest. In Jezus Christus zijn alle beloften ‘ja!’. Zonder Christus is het Jodendom een lege huls. Prachtig om naar te kijken, maar zonder de finale en Messiaanse kracht die Jezus er in heeft gelegd. Echt genieten van God komt pas in zicht wanneer we de hand van Jezus Christus, de gekruisigde en opgestane Heer, aanvaarden en durven vastpakken.
Het voorbeeld van de huls met dank aan Willem Ouweneel.
Het stof is weggevaagd, de wind is gaan liggen. Hij is opgestaan, heeft zijn doeken afgelegd. Hij is opgewekt, de dood is van Hem afgenomen. Jezus Christus – God en mens – heeft gedaan waar Hij voor kwam: de heerser van de dood overwinnen zodat een ieder die in Hem gelooft geen slaaf meer hoeft te zijn van de angst voor de dood (brief aan de Hebreeërs, hoofdstuk 2). De dood heeft afgedaan, het loon van de zonde hoeft niet langer te worden uitbetaald. Jezus heeft aan het kruis de zonden op zich genomen. Hij heeft de werken van de duivel vernietigd.
In Hem is alles aanwezig wat we nodig hebben om de volheid van het nieuwe leven aan te gaan. In Hem kunnen we genieten van God. Want in de opgestane Heer heeft Hij ons alles gegeven en kunnen we volkonen tevreden zijn. Vind rust mijn ziel in Jezus Christus, Redder, Zoon van God. Vind rust mijn ziel, want alles is van Hem. Dag duisternis, zonde en dood. Welkom Vader, Zoon en Heilige Geest. Op weg naar Hemelvaart en Pinksteren, de volheid van Gods nieuwe leven… De Heer is waarlijk opgestaan!
Waarom is er eigenlijk een dag die Goede Vrijdag heet? En welke betekenis heeft dat dan? Hoe kan de dag waarop Jezus Christus is gestorven nu een goede dag zijn? Je viert toch ook niet met z’n allen de dood van André Hazes of Martin Luther King?
Toch noemen we deze dag als christenen een goede vrijdag. Niet zozeer om wat er is gebeurd op die dag, maar vooral om welke betekenis er achter deze gebeurtenis ligt. Niet het sterven als zodanig was goed, maar het plaatsvervangend sterven van Jezus Christus de Redder was goed. De kwalificatie ‘goed’ heeft te maken met de bijzondere uitwerking van deze dood.
Het sterven van Jezus Christus was niet zonder reden. Het verhaal van Zijn dood was niet zomaar een verhaal, zoals sommigen ons willen doen geloven. Jezus Christus is ook niet het willekeurige slachtoffer van een handjevol extremistische Joden geweest. Jezus heeft er zelf voor gekozen om Zijn leven af te leggen. Niemand heeft Hem daartoe gedwongen, zelfs God de Vader niet. In Johannes 10:17 en 18 staat geschreven: ‘De Vader heeft mij lief omdat ik mijn leven geef, om het ook weer terug te nemen. Niemand neemt mijn leven, ik geef het zelf. Ik ben vrij om het te geven en om het weer terug te nemen – dat is de opdracht die ik van mijn Vader heb gekregen.’
Die vrijheid weerspiegelt de liefde waarmee Jezus gevuld was. Ik geef het zelf. Ik geef. Jezus Christus is een gever bij uitstek. Daarom is het verhaal van zijn dood ook niet zomaar een verhaal. Niet zomaar een arme Joodse wereldverbeteraar die gedesillusioneerd stierf na een mislukt avontuur. De sterfdag van Jezus Christus is een goede dag omdat in Zijn sterven aan het kruis alle liefde van God openbaar is geworden. Liefde die geeft en er niets voor terug vraagt. Liefde die bereid is om tot in de dood te gaan. Liefde tegen elke prijs. Daarom heet deze dag Goede Vrijdag, hoewel het een dag van lijden en herdenking is.
Maar Christus is werkelijk uit de dood opgewekt, als de eerste van de gestorvenen. Zoals de dood er is gekomen door een mens, zo is ook de opstanding uit de dood er gekomen door een mens. Zoals wij door Adam allen sterven, zo zullen wij door Christus allen levend worden gemaakt.
(1 Korintiërs 15:20-22)
Lijden en pijn grijpen om zich heen in een verpletterend tempo. Treft het niet niet ons eigen leven, dan treft het wel de levens van vrienden of familieleden. Dat proces van doorgaand verdriet kan ons meezuigen naar een duistere melancholische wereld of totaal ongevoelig maken voor elke vorm van pijn. De vrijheid die we van en door Jezus hebben ontvangen is de vrijheid om hoopvol te rouwen. Want waar alles onzeker is, is er één ding waar we van overtuigd kunnen zijn: alles is van Hem.
Zoals het sterven van Jezus het ultieme bewijs van Gods liefde is, zo is de opstanding van Jezus Christus de verzekering van zijn overwinning over de dood. Als Jezus niet was opgestaan, dan was ons geloof nutteloos geweest. Door de opstanding hebben we de vaste hoop ontvangen dat we met Christus zullen leven, zelfs wanneer we sterven. Als Hij terugkomt met macht en majesteit, dan zal ons leven zichtbaar worden. Want ons leven ligt verborgen met Christus in God. Verbondenheid met Jezus is verbondenheid met het Leven zelf.
Alles is van Hem en Hij is Heer en Koning over alles en iedereen. Moge God die onze hoop is ons vervullen met vreugde en vrede, in geloof, zodat we overvloeien van hoop door de kracht van de heilige Geest.
Romeinen 8:31-39
Romeinen 15:13
1 Korinte 15:12-28
Kolossenzen 3:1-3
Recente reacties