Creativiteit is een groot goed. Sterker nog, ik denk dat het aan het hart ligt van werkelijk mens-zijn. De Bijbelse geschiedenis begint met God als de Schepper, de grote Kunstenaar. Het was in ieder geval een origineel idee om planet earth te scheppen… Al eerder schreef ik over creativiteit en ook nu verdiep ik me er weer meer in. Vaak wordt creativiteit onderschat en om eerlijk te zijn heb ik zelf soms ook het idee dat mijn grootste kwaliteit niet waardevol is. Gelukkig kom ik steeds meer los van deze tragische gedachte. De vraag waar ik mee bezig wil zijn is: hoe kan ik mijn creativiteit inpassen in mijn toekomstige werk in het Koninkrijk?
Eén van mijn grote frustraties is de manier waarop er met creativiteit wordt omgegaan in het onderwijs. Over het algemeen worden er op scholen onderwijsprogramma’s gemaakt waar de kinderen in worden gepast, in plaats van andersom. Ook in opvoeding is dit vaak het geval. Kinderen worden vaak opgevoed met een bepaald beeld voor ogen. Zou het niet veel beter zijn om het kind op te voeden naar zijn/haar beeld?
Ik kwam in mijn zoektocht naar creativiteit opnieuw een filmpje tegen van Sir Ken Robinson. Hij gaat precies op het punt van onderwijs in. Bovendien is hij erg grappig. Een toespraak die mij inspireert…
‘Mijn zoon Abraham – die spreekt vanuit zijn wijsheid van zijn eigen ervaring en vanuit de Bijbel – heeft het hier volgende artikel geschreven. Ik lees het met een lach en een traan. Het artikel is zo overtuigend dat ik hem meteen vroeg of ik het kon delen met de gemeente en de bredere christelijke gemeenschap. Er is geen grotere vreugde te bedenken dan te zien dat je kinderen in de waarheid willen wandelen – en het zo goed onder woorden brengen. Wat hier volgt heeft Abraham geschreven.
– John Piper
9 mei 2007, Abraham Piper
Veel ouders hebben een gebroken hart en zijn gefrustreerd vanwege hun ongelovige zoon of dochter. Ze hebben geen idee waarom het kind dat zij hebben opgevoed zulke verschrikkelijke en destructieve keuzes maakt. Ik ben nooit één van deze ouders geweest, maar ik ben één van deze zoons geweest. Terugkijkend op die ervaring, wil ik deze suggesties aanbieden om u te helpen uit te reiken naar zo’n zoon of dochter.
1. Wijs ze op Christus.
Het echte probleem van het rebellerende kind is niet drugs, seks of sigaretten, of pornografie, of luiheid, of criminaliteit, of vloeken, of slordigheid of homoseksualiteit of deel zijn van een punk rock band. Het echte probleem is dat ze Jezus niet helder voor ogen hebben. Het beste wat u voor ze kunt doen – overigens ook de enige reden om iets van deze suggesties over te nemen – is hen laten zien wie Jezus is. Dat is geen eenvoudig of onmiddellijk proces, maar de zonden in hun levens die hen vernietigen en die jullie als ouders pijn doen zullen alleen verdwijnen wanneer ze Jezus beter en duidelijker gaan zien.
2. Bid.
Alleen God kan uw zoon of dochter redden. Blijf dus onophoudelijke vragen dat Hij zichzelf aan hen laat zien op zo’n manier dat ze er niet omheen kunnen om Hem te aanbidden.
3. Erken de dingen die verkeerd zijn.
Als uw dochter Jezus afwijst, doe dan niet net of alles oké is. Voor elk niet gelovend kind zullen de details verschillen. Elk kind heeft ouders nodig die op unieke wijze naar hen uitreiken. Wat in ieder geval niet de juiste manier is, is helemaal niet naar ze omkijken. Als uw kind niet gelooft in God, doe dan niet net of er niks aan de hand is. De vakanties zijn dan misschien wel makkelijker, maar het gaat om hele belangrijke zaken.
4. Verwacht niet dat ze op Jezus lijken.
Als uw zoon geen christen is, gaat hij zich ook niet zo gedragen. U weet dat hij de weg van geloof verlaten heeft, dus verwacht ook niet dat hij zal leven volgens de standaarden waarmee u hem hebt opgevoed. U kunt bijvoorbeeld geneigd zijn om te zeggen: ‘Ik weet dat je het moeilijk vind om in Jezus te geloven, maar kan je dan niet ten minste toegeven dat elke dag die je verspild zonde is?’ Als hij problemen heeft met Jezus, dan heeft het weinig zin om telkens aan te geven dat dronkenschap verkeerd is. U wilt hem beschermen, maar zijn ongeloof is het grootste probleem – niet de feestjes. Het maakt niet uit op welke manier uw zoon zijn ongeloof uit in gedrag, wees er altijd op gericht om de ziekte van het hart aan te spreken en niet de symptomen.
5. Heet ze welkom thuis.
Omdat uw diepste zorg het hart van uw kind is – en niet zijn gedrag – kunt u beter niet teveel eisen stellen aan zijn bezoeken thuis. Als er ook maar enige indicatie is dat hij of zij met u samen wil zijn, dan is dat een van God gegeven kans om hem of haar lief te hebben op een manier die op Jezus wijst. Er zijn natuurlijk gevallen waarin eisen moeten worden gesteld: ‘Kom niet naar ons huis wanneer je…’ Maar dit zijn zeldzame gevallen. Verklein de kansen niet om samen te zijn met uw kind door te veel regels te stellen. Als uw dochter naar weed ruikt, of naar een asbak, ontlucht dan hun jassen en verschoon hun beddengoed als ze weer vertrekt, maar laat haar thuis komen. Als u er achter komt dat ze zwanger is, koop dan Folic Acid en neem haar mee naar de benodigde controles. Bescherm haar voor abortus en laat haar te allen tijde thuis komen. Als uw zoon door z’n geld heen zit omdat hij al het door u geleende geld heeft uitgegeven aan vrouwen en drank, vergeef dan zijn schuld zoals u vergeven bent. Geef hem niet meer geld, maar laat hem thuis komen. Als hij al anderhalve week niet is thuisgekomen omdat hij in het appartement van zijn vriendin – of vriend – gebleven, vraag hem dan niet terug te gaan en laat hem thuis komen.
6. Blijf ze ernstig bevragen, in plaats van reprimandes te geven.
Wees vriendelijk in uw teleurstellingen. Waar het werkelijk om gaat is dat uw kind zichzelf aan het vernielen is, niet dat zij uw regels breekt. Behandel haar op een manier die dit duidelijk maakt. Ze weet waarschijnlijk – zeker wanneer ze met geloven is opgevoed – dat ze dingen verkeerd doet. En ze weet in ieder geval dat u dat denkt. Ze heeft het dus niet nodig dat u dat nog eens fijntjes laat merken. Ze wil zien hoe u reageert op haar kwaad. Uw vriendelijke voorkomen en verdrietige hoop laat haar zien dat u werkelijk op Jezus vertrouwt. Haar geweten kan haar al genoeg beschuldigen. Ouders moeten vriendelijk en standvastig zijn, altijd in de hoop dat hun kind terugkeert naar de bron van die hoop.
7. Verbind ze aan gelovigen die betere toegang tot ze hebben.
Er zijn twee manieren van toegang die je kunt hebben tot je kind: geografisch en relationeel. Als uw weggelopen zoon ver weg woont, probeer dan een gezonde gelovige te vinden in dit gebied en vraag hem contact aan te gaan met uw zoon. Dit lijkt misschien stiekem, dom of beschamend voor hem, maar het is het waard – vooral wanneer de gelovige in staat is om emotioneel contact met hem te maken op een manier die u niet (meer) lukt. Relationele afstand kan ook een bij-effect zijn van het feit dat uw kind niet wil geloven in God. Het kan voorkomen dat de band die u met uw kind hebt erg zwak wordt. Daarom is bescherming van die relatie van het grootste belang. Maar ook dan is het soms nodig om kritisch te zijn.
Op dit punt kan het erg behulpzaam zijn wanneer een ander toegang heeft tot uw kind. Als er iemand is die uw zoon vertrouwt en waarmee hij het zelfs prettig vindt om samen te zijn, dan staat deze gelovige in de positie – op een manier die werkt – om uw zoon te vertellen dat hij idioot bezig is. Dit klinkt misschien hard, maar het is een bericht dat we allemaal van tijd tot tijd nodig hebben. En juist de mensen die we vertrouwen kunnen soms in staat zijn om een reprimande tot een gift te maken. Heel veel rebelse kinderen zouden er bij gebaat zijn om te horen dat ze dwaas bezig zijn – dus blijft proberen om andere christenen in het leven van uw kinderen te brengen.
8. Respecteer hun vrienden.
Eer uw rebelse kind op dezelfde manier waarop u elke andere ongelovige zou eren. Ze zullen misschien omgaan met mensen waarmee u niet gezien wilt worden, maar het zijn vrienden van uw kind. Respecteer dat – zelfs wanneer de relatie die gevormd wordt is gebaseerd op zonde. Ze zijn slecht voor uw zoon, dat klopt, maar hij is ook slecht voor hen. Er wordt niets opgelost wanneer u duidelijk maakt dat u zijn vrienden niet waardeert. Als uw zoon zijn gezicht laat zien op een familie-verjaardag met weer een andere vriendin – misschien wel iemand die u nog nooit hebt gezien of nooit meer zal zien – wees dan vriendelijk en gastvrij. Zij is waarschijnlijk ook zo’n rebels kind van iemand anders en ook zij heeft Jezus nodig.
9. E-mail ze.
Prijs de Heer voor technologie die er voor zorgt dat u makkelijk in contact blijft met uw kinderen! Als u iets leest in de Bijbel dat u raakt of bemoedigt of helpt om Jezus lief te hebben, schrijf daar dan in een paar regels over naar uw kind door een e-mail of sms. Het beste voorbeeld wat ze kunnen krijgen is een positief voorbeeld van Christus vreugde in uw leven. Beklemtoon in deze berichten niet dat iedereen zo sterk m
oet zijn als u in uw geloof. Stuur gewoon het ene berichtje na het andere en laat het toenemende effect van uw tevredenheid in God zich verzamelen in de inbox van uw kind. Gods woorden worden nooit voor niets verkondigd.
10. Neem ze mee uit eten/lunch.
Probeer – als het mogelijk is – om niet alleen digitaal contact te hebben. Probeer face to face contact te hebben als dat kan. Misschien denkt u dat dit oncomfortabel is, maar geloof me dat het erger is voor uw kind, hij of zij ervaart hetzelfde ongemak met daarbij nog een schuldgevoel… Dus als het mogelijk is om samen te lunchen – prijs God – en gebruik deze mogelijkheid. Het voelt haast hypocriet om dan over dagelijkse dingen te spreken, omdat het u gaat om zijn geloof in God, maar probeer het gewoon. Hij moet weten dat u om zijn hele leven geeft. Bid dan ook voor een mogelijkheid om hem voor het einde van de lunch een goede vraag te stellen over zijn ziel. Je weet niet hoe hij daarop zal reageren. Zal hij met zijn ogen rollen alsof u een idioot bent? Zal hij boos worden of weggaan? Of heeft God in hem gewerkt sinds het laatste gesprek? Dat zul je niet weten wanneer je het niet riskeert om er over te praten… Een opmerking voor ouders met jongere kinderen: probeer regelmatig uit eten te gaan met uw kind. Dat is niet alleen goed voor dat moment, maar maakt het samen afspreken tot iets gewoons zodat het ook in de ‘rebelse fase’ niet vreemd is om samen af te spreken. Als een zoon elke zaterdag met zijn vader samen eet – vanaf jongs af aan – dan zal het veel moeilijker zijn om later in zijn leven ‘nee’ te zeggen tegen dit aanbod (zelfs als hij negentien is).
11. Toon interesse in hun bezigheden.
Er is een kans dat, wanneer uw dochter Christus afwijst, u haar tijdsbesteding een teleurstelling vindt. Probeer er toch de waarde van in te zien en probeer haar te bemoedigen. U bent naar haar school geweest toen ze klein was en een sportwedstrijd had, waarom zou u dat niet doen als ze twintig is? Zo laat u zien dat u om haar geeft. Jezus bracht tijd door met tollenaars en prostituees, terwijl dat niet eens zijn zoons of dochters waren. Lijk op Christus door een ouder te zijn die (met oordoppen in) naar een nachtclub gaat waar uw dochter haar nieuwste CD presenteert. Bemoedig haar en stop nooit om voor haar te bidden dat ze op een dag haar gaven zal gebruiken om ze in te zetten voor Jezus’ glorie in plaats van voor zichzelf.
12. Wijs hen op Christus.
Dit kan niet genoeg worden benadrukt. Hier gaat het in alles om. Er is geen enkele strategie met blijvend effect als het onderliggende doel niet is om hen te helpen Jezus te leren kennen. Het is niet het doel dat ze weer goede kinderen zullen zijn; dat ze weer een douche nemen; dat ze van klassieke muziek gaan houden in plaats van metal; dat u niet meer elke week een omhelzing nodig hebt in uw Bijbelstudiegroep; dat ze op een goede partij stemmen de volgende verkiezingen; of dat u weer ’s nachts goed kan slapen omdat u weet dat ze in de hemel komen. De uiteindelijke reden waarom u voor hen bidt, hen welkom heet, vragen stelt, e-mailt, met hen eet of interesse toont in hun bezigheden is dat hun ogen zullen worden geopend voor Jezus. En hij is niet alleen het enige doel, maar ook de enige hoop. Als zij de glorie van Christus zien, zal hun idee over bevrediging worden bijgesteld. Hij zal het najagen van geld, bewondering, drugs en het orgasme waar ze eerst voor leefden vervangen voor zichzelf. Alleen Jezus’ genade kan hen af houden van hun gevaarlijke interesses en verbinden aan God – dienaar van Jezus, maar gelukkig. Hij wil dat doen voor velen. Wees trouw en geef niet op.
:: © ::
Door Abraham Piper. © Desiring God.
Website: http://www.desiringgod.org/.
Email: mail@desiringGod.org.
Toll Free: 1.888.346.4700.
Vertaald door Niels van Donselaar en verschenen op
http://verlangennaargod.blogspot.com op 15-11-2008.
Recente reacties