FLUTTER.NL

Heel Nederland lag afgelopen zomer in katzwijm vanwege de prestaties van ons Oranje. Niet geheel onterecht natuurlijk, gezien het bereiken van de finale. Toch bekroop mij al tijdens de poulewedstrijden een vreemd gevoel. Waar ik eerder altijd met veel plezier keek naar onze jongens (mooi, aanvallend voetbal), moest ik nu eerlijk bekennen dat ik er helemaal niks aan vond. Oranje counterde en mazzelde op zakelijke wijze langs iedere tegenstander tot de finale toe. En op die tragische dag was er geen geluk. Het leek alsof Oranje wist dat er niet te winnen viel van Spanje en dat er daarom was besloten om de tegenstander vanaf minuut één letterlijk en figuurlijk te breken. Dat lukte niet, bij elke pass kwamen de Hollandse 11 een stap te laat. Het regende kaarten en aan het einde van de wedstrijd stonden ‘we’ met lege handen.

Al met al een heel dubbel gevoel. Het spel vond ik dus niet om aan te zien, maar de resultaten waren mooi. Toch denk ik Van Marwijk één cruciale fout heeft gemaakt. Waar hij in de speelwijze en op iedere positie voor zakelijkheid koos, deed hij dat niet op de positie van de spits. Vanaf dag één was duidelijk dat Van Persie dé spits van Oranje was. Zijn eerste wedstrijd was matig, maar ja dat kan iedereen gebeuren. In de tweede wedstrijd was er geen betere Van Persie te bekennen. En ook in de derde wedstrijd imponeerde hij niet, hoewel hij wel zijn eerste doelpunt scoorde. Zo ging het eigenlijk het hele toernooi door en al die tijd liet Van Marwijk zijn spits staan. Met mijn beperkte inzicht denk ik dat er bij Van Persie twee dingen mis gingen: hij mistte snelheid in zijn acties (dat duidt op geen wedstrijdritme en niet fit zijn) en de bondscoach gebruikte Van Persie onterecht als statische diepe spits. Hoewel Van Persie een speler van wereldklasse is, was dat op het WK 2010 bij lange na niet te zien. De anders zo ranke en frisse passeerbewegingen bleven uit. Af en toe was in een balaanname of actie wel iets van zijn potentie te zien, maar verder dan dat kwam het niet. Het WK dat voor Van Persie zijn hoogtepunt had moeten worden eindigde in een grote flop.

Bij Arsenal is Van Persie altijd omgeven (geweest) door ander spitsen: Bendtner, Henry en Bergkamp. Ook speelt Arsenal een spel waarbij de as van het veld erg belangrijk is. Bij Oranje moest hij de diepste man zijn, omgeven door halve buitenspelers. Ik denk dat Van Marwijk op zijn positie beter had kunnen kiezen voor Van Nistelrooij of Huntelaar. De afgelopen twee wedstrijden van Oranje bewijzen het ongelijk van Van Marwijk om Huntelaar niet te laten spelen. De spits met het beste moyenne van Oranje heeft al weer vijf keer gescoord in twee wedstrijden en staat altijd op de goede plek. Natuurlijk heeft hij een moeilijk seizoen gehad bij Milan, maar ik weet zeker dat hij er had gestaan als de bondscoach hem op het WK had laten spelen. Nederland had de potentie om te spelen zoals Spanje speelde: veel tikken met technische spelers als Sneijder, Van der Vaart en Afellay. In die opstelling zou Huntelaar de ideale killer zijn geweest, zoals Villa dat bij Spanje was. Maar helaas, gedane zaken nemen geen keer. Dit bericht moet dan ook vooral gelezen worden als de verwerking van een voetballiefhebber pur sang (en stiekem fan van Huntelaar).