Die Blätter fallen, fallen wie von weit,
als welkten in den Himmeln ferne Gärten;
sie fallen mit verneinender Gebärde.Und in den Nächten fällt die schwere Erde
aus allen Sternen in die Einsamkeit.Wir alle fallen. Diese Hand da fällt.
Und sieh dir andre an: es ist in allen.Und doch ist Einer, welcher dieses Fallen
unendlich sanft in seinen Händen hält.©
Rainer Maria Rilke, Herbst.
De herfst vernielt ons land. De bladeren vallen, vallen van daarginds alsof verre tuinen verwelken in de hemel. De grond bezaaid met kleuren want uit de dood ontstaat een nieuw bestaan. Zoals een kerk eens groot en machtig op haar zetel vecht voor haar behoud, nu duizend kleuren op de grond. Zij vallen met afwijzende gebaren. Jou wil ik niet meer zien, jouw kloppend hart niet langer voelen. Je hebt me pijn gedaan.
Wij vallen allemaal. Deze hand hier valt. En zie de anderen: het is in allen. Gebroken in het hart van ons bestaan. Een Man te volgen, een Weg te gaan. Het is de herfst die ons vernield, die onze wonden open legt. Een man, een vrouw, op zoek naar nieuwe wegen. Je hebt me pijn gedaan. Nu wil ik nooit meer, alleen nog maar, altijd de vrijheid vinden. En dan zeg jij: ‘Kom laat mij je liefde geven.’
Ik val, val als geen ander vallen kan. Een moederhond gewekt schrikt van haar jonge honden. Wie zij zijn en wat zij zeggen, dat er pijn is in hun hart. Wij allen zijn gevallen. Er is geen blad nog groen, onaangetast… zelfs niet één. Onze kelen open graven, onze tong spreekt dubbel, achter onze lippen schuilt het gif van een adder, een mond vol slechte woorden. Wij vallen allemaal.
En toch, toch is er Eén, die al dit vallen oneindig zachtjes in zijn handen houdt. En op een dag – het duurt nog even – zullen wij zien, omhelzen. Gezien in handen van vergeving stappen wij samen voorwaarts.
Afgelopen weken heb ik zo tussen alles door het boek ‘Heel je ziel en zaligheid’ van Dallas Willard gelezen. Een interessant boek dat gaat over geestelijke groei. Hij gaat daar op filosofische en theologische wijze in op het thema van geestelijke hervorming. Daarbij zoomt hij in op alle afzonderlijke delen: lichaam, hart, geest, ziel en lichaam. Ook de sociale context komt aan bod. Helaas had ik het boek geleend en heb er dus niet uitgebreid in kunnen strepen. Misschien een goede reden om het nog eens te lezen…
De benadering van Willard spreekt me erg aan omdat hij zich richt op een leven dat totaal is onderworpen de heerschappij van Jezus. Dit zou je een holistische kijk kunnen noemen op het persoonlijk leven in relatie tot God, jezelf en anderen. In deze serie berichten wil ik proberen op dit thema van ‘innerlijke reformatie’ in te gaan. Ik geloof dat dit proces van transformatie naar het beeld van Christus van essentieel belang is voor iedere christen (juist vandaag!). Wanneer we werkelijk zachtmoedig en nederig worden, zal ieder zien dat Jezus leeft. Want zeg nou zelf, wat is er mooier dan een ontmoeting met iemand die echt zachtmoedig en nederig is?!
Lukas 18 beschrijft de gelijkenissen die Jezus vertelde aangaande de erfgenamen van het koninkrijk van God. Wie zou zich in dat koninkrijk bevinden? Aan wie behoort dit koninkrijk toe? Daarbij worden drie groepen genoemd: rechtvaardigen die anderen minachten, kinderen en de upper class.
Rechtvaardigen
Met het oog op deze groep vertelde Jezus een gelijkenis. Het verhaal dat hij vertelt is erg eenvoudig. De locatie is de tempel, de plaats waar tot God gebeden wordt. De spelers zijn voor het Joodse publiek zeer duidelijk: een farizeeër en een tollenaar – een geestelijke en een landverrader. Het plot is helder, ze bidden beiden een gebed. De farizeeër is blij dat hij een goed leven leidt en niet is als de anderen, de tollenaar is diep bedroefd over zichzelf. Ook de conclusie is helder: de geestelijke die zichzelf binnen het koninkrijk plaatst staat er in Gods ogen buiten, de tollenaar wandelt vol van Gods genade de tempel uit. Het koninkrijk is voor landverraders die bedroefd op zoek zijn naar de goedheid en genade van God.
Kinderen
Dan komen er kinderen bij Jezus. Ze worden gebracht door hun moeders: ‘Kom we gaan naar Jezus, hij is een profeet en kan je Gods zegen geven.’ Natuurlijk wordt dit niet gewaardeerd door Jezus volgelingen. Wat moet Jezus met kinderen?! Maar Jezus weet raad met kinderen. Sterker nog: het koninkrijk is voor mensen die zijn als zij. Het koninkrijk is voor mensen die afhankelijk en eerlijk durven te zijn. Het koninkrijk is voor iedereen die onder de indruk is dat hij in de buurt van de Koning mag komen.
Upper-class
Jezus denken over materie is tegengesteld aan deze wereld. Het koninkrijk van God is de economie op z’n kop. De wereld vertelt ons dat we rijk zijn wanneer ons huis vol is van de duurste en nieuwste spullen. Jezus vertelt ons dat we beter bezig kunnen zijn met het verzamelen van schatten in de hemel. We kunnen nog zo goed leven, als ons hart vol is van spullen, zijn we niet in staat om het koninkrijk binnen te wandelen. In het koninkrijk van Jezus draait het niet om geld, merkkleding of gadgets. Het koninkrijk is voor iedereen die een prijs wil betalen. Het rijk waarin Jezus heerst is niet te koop, maar is een rijk waarin kostbare liefde centraal staat. Hoe kan het ook anders wanneer de Koning zelf het voorbeeld geeft – hangend aan een houten kruis uit liefde voor kinderen en landverraders?
De liefde van God gaat verder dan onze eigen grenzen. Waar wij willen ophouden, begint God net. Dat is Zijn manier van werken, Hij heeft zo zijn eigen wijze. Verbazingwekkend, geweldig en soms haast vervelend. De liefde van God kan ons voor het hoofd stoten, zo volmaakt en verregaand….
Die liefde van God is van alle tijden en is bewezen aan het kruis, maar daar is het niet opgehouden. Het was voldoende geweest wanneer Hij onze zonden had gedragen en de straf van onze ongehoorzaamheid had gedragen. Dat was niet alleen voldoende geweest, maar dat is ook geweldig goed nieuws! Maar God gaat verder en wekt Jezus op uit de dood. Zo wordt niet alleen de zonde teniet gedaan, maar ook de dood overwonnen. En die overwinning is de doorgang naar een vernieuwd leven. De weg is vrij voor de verspreiding van het leven van God.
Op de pinksterdag is dat leven in al zijn volheid aan het licht gekomen. Zo dicht was God nog nooit bij ons. Was God door de profeten en leiders van het volk Israel dichtbij, door Jezus is Hij nog dichterbij gekomen. Was God door Jezus onder de mensen, na de pinksterdag is Hij in ons gekomen. Zo gaat Gods liefde altijd een stap verder dan we denken. Gods Geest woont in mensen zodat zijn Leven gaat stromen naar alle kanten. Hij vindt nieuwe wegen door ons heen en heeft er voor gekozen om ons Zijn ambassadeurs te maken. Dat is leven in overvloed!
In Jezus is God ontzettend persoonlijk geworden. Dat maakt het mogelijk dat we Hem op een intieme manier mogen kennen. Het luisteren naar de stem van God is daar een onderdeel van. De Herder kent zijn schapen en zij herkennen de stem van de Herder.
In ieders leven spreekt God op een andere manier, maar ik geloof dat Hij tot iedereen kan en wil spreken. In mijn leven herken ik Gods stem onder andere door de Psalmen. Zo las ik laatst Psalm 143, waar in vers 8 staat: ‘Laat mij in de morgen uw liefde horen, in u stel ik mijn vertrouwen, wijs mij de weg die ik gaan moet, mijn ziel verlangt naar u.’ Ik vond die eerste zin zo vreemd! Hoe kun je nou Gods liefde horen? Toen ik daar over bad, moest ik denken aan twee andere gedeelten in de bijbel waarin God de Vader tot Jezus spreekt (Mat. 3:17 & 17:5): ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde. Luister naar hem.’ Het besef dat die woorden – in Jezus – tegen ieder kind van God en dus ook tegen mij worden gezegd overweldigde me. De basis van wie ik werkelijk ben werd ineens blootgelegd.
Luisteren naar de stem van de Herder betekent voor mij vaak luisteren naar Gods hart. Wanneer Hij spreekt in mijn leven dan wil Hij me bevestigen in wie ik werkelijk ben: zijn geliefde kind. Misschien klinkt het als een zoetsappig verhaal, maar ik heb dat nodig. Ik heb het nodig dat God mij roept en zegt dat Hij van me houdt. Dat geeft me moed en kracht om er weer op uit te gaan. In Johannes 10 gebeurt dat ook. God roept zijn schapen naar een plek buiten de veilige kooi. Hij leidt jou en mij langs moeilijke en gevaarlijke wegen en laat ons rusten in groene velden. Zo is onze Herder. Luister naar Hem en leef!
Leven in verbondenheid met anderen, een heikel thema. Niet in de laatste plaats voor mijzelf. De praktijk van een transparant en open leven is vaak anders dan theoretische lessen over verbondenheid. Alleen leven lijkt vaak veel makkelijker en aangenamer. Maar God roept op tot intimiteit met anderen en een leven in relatie tot anderen. Dat is zijn manier waarop wij onze weg mogen gaan. Niet eenzaam, maar gezamenlijk op weg naar Huis.
Een eenzame reiziger heeft van alles maar één: één kaart en één kompas. Zolang de weg effen is en zonder problemen, komt een eenzame reiziger wel vooruit. Hoewel hij de vreugde van een nieuwe bergtop niet kan delen, lijkt er niets mis met alleen reizen. Maar als zijn kompas hem in de steek laat, of als zijn kaart verweerd is geworden, dan heeft de eenzame reiziger een probleem. Geen frisse blik over zijn schouder. Geen medereiziger die voor hem uit gaat.
Een eenzame reiziger kan zichzelf niet zien. Hij kan niet zien wanneer hij te vermoeid is om door te gaan, of wanneer er scheuren in zijn kleren komen. Hij mist de spiegel van de reisgenoot en zal maar een klein deel zien van wie hij werkelijk is. De enige informatie waarover hij beschikt, is zijn eigen gevoel en inzicht. Niemand kan hem corrigeren of helpen. Misschien is dat laatste wel de enige ware reden waarom hij liever alleen reist.
‘Genieten van God’ lijkt misschien een vreemde frase om het christen-zijn mee te omschrijven. Door deze levenshouding aan te nemen worden we een soort christen-hedonisten. Sommigen begrijpen dit verkeerd door te denken dat dit een vorm van welvaartsevangelie is. Genieten van God staat echter lijnrecht tegenover dat evangelie (wat in feite geen evangelie is).
‘Genieten van God, alles zoeken en vinden in Koning Jezus.’ Dat is één van de meest radicale uitspraken die je in 2008 kan doen. Waar de termen ‘evangelie’ en ‘Heer’ in de tijd van de eerste gemeenten een beladen klank hadden, geldt dat ook voor deze uitspraak. De termen ‘evangelie’ en ‘Heer’ waren namelijk regelrecht aan de toenmalige keizercultus verbonden. Men gaf Jezus en zijn boodschap dezelfde overstijgende waarde als de keizer.
Elke tijd heeft zijn eigen god en goden. De moderne goden van de 21e eeuw zijn onze emoties, seks, genotsmiddelen, macht, geld, consumptie en vooral onszelf (ik). Daarom kiest iedere christen die God zelf als hoogste genieting (genot) heeft voor een zinderende tegencultuur. Een leven waarbij Jezus Christus boven alle entertainment en plezier staat is de meest radicale, wereldschokkende en ook moeilijke weg die er te kiezen valt.
Jezus Christus staat niet alleen boven alle genot, maar ook boven onszelf. Aanbidding waarbij onze eigen emoties en pijn centraal staan, is een vorm van zelfliefde die rechtstreeks concurreert met Jezus Christus. Leven met God draait om God en niet om ons eigen leven. Maar dat betekent niet dat we ongelukkig zijn of zullen zijn wanneer we alles zoeken in Jezus. In Hem vinden we alles wat we nodig hebben. Herstel, geluk, vrede, liefde, blijdschap en zoveel meer. Daarom is een leven waarin Jezus centraal staat het volmaakte leven. God krijgt alle eer (aanbidding) en wij mogen volmaakt geluk vinden, onafhankelijk van alles wat er in ons leven gebeurt. Maak het koningsschap van Christus tot je hoogste prioriteit…
Recente reacties