U bent de enige die recht heeft op dat woord
als wol zo zacht gezegend met liefdevolle nederigheid
als schaap geslacht tot sterven toe bereid
de wereld niet gemeten met een oordeel
geen ridder die moraal kwam brengen met een zwaard
slechts woorden, handen, ogen: stil en vurig
centrum van genegenheid, weg waarnaar de vrede leidt
meester van het leven en mijn leraar ook
als lam geleid tot in de diepste lijdenstijd
als broer die verder ging dan dood en eeuwigheid
bent U de enige die recht heeft op dat woord
wij horen nu de stemmen
van hen die lijden dag aan dag
wij voelen zelfs de nagels
geslagen in ons aller vlees
dit machtige couplet
gezongen als refrein
wenkt ons dichterbij
…
vastgenageld, voorgoed gebroken
slechts enkelen die huilen
verwond, verworden tot wanhopigheid
niemand die diepten vatten kan
en dit machtige couplet
gezongen als refrein
wenkt ons dichterbij
…
wat niemand zeggen kan
tentoongespreid in armen weids geslagen
…
© Niels van Donselaar
Recente reacties